Materiał w „Superwizjerze” TVN, który ukazał się 31 sierpnia 2019 r., dotyczył niewolniczej pracy filipińskich kierowców. Wywołał on duże poruszenie wśród polskich przedsiębiorców z branży międzynarodowego transportu drogowego, którzy nie kryli swojego oburzenia zarówno przedstawioną w programie kryminalną działalnością pseudo przedsiębiorcy, jak i wydźwiękiem reportażu, godzącego w pośredni sposób w ich wiarygodność i uczciwość. Poniżej prezentujemy opinie kilku z nich.

 

Jan Buczek, prezes ZMPD: Materiał pokazany w TVN potwierdził tylko nasze wcześniejsze obawy co do powstawania ogromnej liczby wirtualnych firm transportowych, które są co prawda zarejestrowane w Polsce, lecz konkurują w nieuczciwy sposób za naszą granicą. Od dawna słyszeliśmy od zachodnich polityków, że „polscy” przewoźnicy zatrudniają kierowców spoza UE na niewolniczych, urągających człowieczeństwu warunkach. Wielokrotnie w różnych międzynarodowych gremiach m.in. w Brukseli mówiłem, że te oskarżenia nie dotyczą prawdziwych polskich przewoźników; że mamy do czynienia z nowym zjawiskiem obniżania kosztów poprzez rejestrowanie oddziałów dużych operatorów z zachodnioeuropejskim rodowodem m.in. w naszej części Europy. To powoduje, że stają się oni u siebie wręcz bezkarni, nikt ich nie ściga za tego typu niegodne praktyki. Mamy z tym bardzo duży kłopot, bo nie dość, że nie stwarzają dla zatrudnianych przez siebie kierowców z odległych, egzotycznych państw odpowiednich warunków pracy, to jeszcze łamią wszystkie możliwe przepisy, łącznie z przepisem o 45-godzinnym odpoczynku tygodniowym. Ta patologia wymaga wnikliwej analizy i aktywności ze strony organów ścigania państw, na obszarze którym mamy do czynienia z tym zjawiskiem. Warto, by odpowiednie służby zbadały, kim jest ów inwestor, który stoi za zarejestrowanym w Polsce lub innym kraju naszego regionu przedsiębiorstwem. 

Adam Byglewski, wiceprezes firmy Adampol: Jeśli ktokolwiek zatrudnia kierowców z Azji na tak okrutnych warunkach, to z całą pewnością nie są to polscy przewoźnicy. Jestem w tym biznesie 30 lat, znam tysiące polskich przedsiębiorców z branży i nawet trudno mi sobie wyobrazić, by mogliby chociażby pomyśleć, by tak potraktować drugiego człowieka. Polska, powtarzam: polska branża transportu drogowego zatrudnia tysiące pracowników i nigdy nie słyszałem o jakimkolwiek przypadku nawet zbliżonej historii. To się po prostu nie mieści w głowie. Z takimi firmami, które – jak widać z audycji – są polskimi tylko z nazwy, i które stosują tego typu kryminalne praktyki, należy walczyć bez wytchnienia. Takie przypadki należy wypalać gorącym żelazem, by już nigdy się nie powtórzyły. Jeśli ktoś nie dość uważnie obejrzał ten program mógłby wysnuć wniosek, że za przestępczymi działaniami stoją polscy właściciele firm. A to oczywista nieprawda, która zniesławia dobre imię polskiego przewoźnika. Wszystkie ręce na pokład, by walczyć z tym procederem.

Bonifacy Sornat, przewodniczący regionu świętokrzyskiego ZMPD, przedsiębiorstwo Transportowo-Handlowe Trans-Serwis: Po obejrzeniu materiału mam mieszane odczucia. Na pewno skandaliczne i nie podlegające dyskusji jest oszukiwanie ludzi, obiecywanie im warunków płacowych socjalnych i innych, które w założeniu nie miały być spełnione. Dziwi mnie jednak, dlaczego ludzie mający paszporty, mogący swobodnie komunikować się ze światem zewnętrznym, operatywni, jak można domniemywać skoro przeszli złożoną procedurę przyjazdu do Polski, posługujący się językiem angielskim, nie zrezygnowali z niewolniczej pracy, nie skorzystali z pomocy konsulatu ambasady czy wreszcie policji? Jestem transportowcem, znam wielu innych przewoźników i dobrze orientuję się w sytuacji na rynku usług transportowych, gdzie ewidentnie panuje niedobór kierowców. Oferty firm transportowych szukających chętnych do podjęcia pracy są wszędzie: na samochodach, parkingach przy drogach, w gazetach, urzędach i wreszcie w internecie. Dziwi mnie i zastanawia fakt, że bohaterowie nie potrafili tego wszystkiego wykorzystać. Jestem pracodawcą, który zatrudnia stale około 15-20 obywateli Ukrainy. Mimo iż zapewniam wszystkim bardzo dobre warunki płacowe i socjalne, to rotacja wśród nich jest  ogromna, stale szukają – ich zdaniem – lepszej pracy i płacy. Rozumiem, że ułatwia im to podobieństwo języka, ale przecież język angielski na poziomie podstawowym jest również powszechnie znany, więc problem tej bariery nie tłumaczy sytuacji bohaterów reportażu. Mając to wszystko na uwadze wydaje mi się, że mówimy raczej o jakimś wyjątkowym przypadku bezprawia, a nie o sytuacji powszechnie spotykanej, normy. 
Mam również uwagę do pojawiającej się w końcówce materiału informacji co do wysokości wynagrodzenia jednego z bohaterów. Kwota 1000 euro, jaka tam pada, przedstawiana jest jako urągająco niska w porównaniu do zarobków kierowców unijnych. Rzeczywiście – dobrze wyszkolony, doświadczony kierowca zarabia więcej, ale tu nie mówimy chyba o takim przypadku, a o kierowcach początkujących, którzy muszą się do tej pracy dopiero wdrożyć, wiele jeszcze nauczyć, nabyć doświadczenia. Oprócz chęci do pracy trzeba jeszcze brać pod uwagę zarówno rzeczywiste umiejętności jak i kluczowe w tych fachu doświadczenie. Dlatego uważam, że płaca w wysokości 1000 euro wcale nie musi być krzywdząca. Co więcej – w niektórych przypadkach jest jak najbardziej odzwierciedleniem faktycznego wkładu, jaki pracownik wnosi do firmy.

Marcin Kobylarz, przewodniczący regionu zachodniopomorskiego ZMPD, Kora-Transport M.M. Kobylarz: To, co obejrzałem w tym programie, woła o pomstę do nieba. Jestem z Koszalina i znam wielu przewoźników  z naszego miasta i  regionu, ale żaden z nich nie jest w stanie dorównać temu „zachodniemu pracodawcy”,  tak traktującemu  pracowników z dalekiego, obcego dla niego kraju. Oglądając ten program patrzyłem uważnie na twarze tych kierowców, ponieważ będąc w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta w Koszalinie kilka miesięcy temu widziałem, jak 15 Filipińczyków odbierało polskie prawo jazdy - wchodzili do urzędu kolejno z panią tłumaczką. Byli to poważni, 30-40-letni mężczyźni. Nie przypuszczałem, że tych panów spotka taki los. A szczególnie boli to, że przyjechali do Polski, do Koszalina, a pracę świadczyli przecież nie w naszym kraju, lecz za granicą, w pojazdach z jedynie koszalińską rejestracją. Wywiozą straszną opinię o naszym kraju i o naszych pracodawcach. Uważam, że ta sprawa powinna być do końca zbadana i wyjaśniona przez uprawnione i zobowiązane do tego organa kontroli i nadzoru, aby przeciwdziałać tworzeniu w naszym kraju takich „miejsc pracy” i takich „przedsiębiorców”.

Robert Stępień, Przedsiębiorstwo Transportowe Stępień: Reportaż w "Superwizjerze" podważa dobre imię polskich przewoźników i całkowicie odbiega od rzeczywistości. Trudno mi sobie nawet wyobrazić sytuację, która została pokazana w tym materiale. Zapraszam jego autorów do siebie. Zatrudniam około 20 obywateli Filipin, którzy śpią w hotelu. Niedawno jeden z nich musiał z powodów prywatnych pilnie wracać do domu. Wie Pan, że płakał przed odjazdem? Zapewnił mnie, że jak tylko upora się ze swoimi kłopotami, natychmiast wraca do Polski, bo czuje się tu bardzo dobrze. Wracając do materiału – to jest grubymi nićmi szyta sprawa. Jestem w posiadaniu listy z nazwiskami filipińskich kierowców, którą dostałem od ich rodaków, z Filipin. Przestrzegali, by znajdujących się na tej liście ludzi pod żadnym pozorem nie zatrudniać, bo nie zależy im na jakiejkolwiek pracy, tylko na sianiu fermentu. Wcale bym się  nie zdziwił, gdyby właśnie oni byli bohaterami tego reportażu.

Opr. ZMPD/DWSK/PG